Skakanje po krevetu, prevrtanje, penjanje i druge vratolomije koje djeci najčešće branimo da izvode, odlične su za razvoj dječjeg mozga i intelektualnih sposobnosti!

Skakanje po krevetu, prevrtanje, penjanje i druge vratolomije koje djeci najčešće branimo da izvode, odlične su za razvoj dječjeg mozga i intelektualnih sposobnosti! Zbog toga stručnjaci savetuju da djeca „druženje“ sa TV aparatom, kompjuterom i video-igrama zamjene boravkom u prirodi sa živahnim drugarima.

Djeca, posebno u predškolskom uzrastu do pete godine, što više treba da skaču, trče, borave u parku i prirodi, jer upravo to razvija njihove intelektualne sposobnosti, navodi doktor Ranko Rajović, predsjednik Komiteta svetske Mense za darovitu decu.

Najnoviji podaci svjetske Mense ukazuju da dijete koje nije dovoljno fizički aktivno ima smanjene duboke strukture mozga koje učestvuju u kognitivnim (saznajnim) procesima.

„U Srbiji je sve više mališana sa poremećajima u učenju (disleksija, disgrafija) poremećajima govora, 90 odsto djece nepravilno drži tijelo i niko ne shvata da će sve to kasnije uticati na njihove kognitivne sposobnosti”, upozorio je Rajović.

Dokazano je da se 50 odsto sinapsi (funkcionalna veza između dvije nervne ćelije) razvija do pete godine upravo kroz aktivnosti i igru, koja nerijetko smeta roditeljima.

Dijete od dvije godine često skače po krevetima, ističe dr Rajović, što roditelji ne dozvoljavaju, da se ne bi upropastio madrac od 300 – 400 eura. Takođe, djeca u tom uzrastu vole da hodaju po niskim ogradama, bankinama, skaču po blatu, vrte se oko sebe, penju se gde god stignu.

„Pošto im ne damo da to rade, pravimo novu grešku, jer djeci dozvoljavamo da nekoliko sati provedu uz kompjuter”, objasnio je Rajović, jedan od autora Mensinog „NTC sistema učenja”, koji je u upotrebi u nekim našim, ali i stranim školama i vrtićima.

„U Srbiji, 70 do 90 odsto djece u svojoj sobi ima TV aparat, kompjuter, video-igre, a zna se da preterano gledanje televizije, igranje video-igri, može da ošteti razvoj ukupnih sposobnosti djeteta”, upozorio je Rajović.

Prema njegovim rečima, najnoviji podaci otkrivaju da djeca u Srbiji dnevno igraju po tri, četiri sata video-igre ili su za kompjuterom, što automatski znači da se smanjuju pojedine strukture mozga i to ne samo sinapse u kori velikog mozga, već i duboke strukture mozga.

Ukoliko dijete koje dnevno provede nekoliko sati gledajući televiziju, uz kompjuter i video-igre nema druge kompenzatorne aktivnosti (trčanje, skakanje, provlačenje, boravak u prirodi…), onda gotovo sigurno ulazi u rizik za pojavu nekog od razvojnih poremećaja.

„Sve više je očigledan uticaj spoljašnje sredine i pogrešne stimulacije, pa je obaveza svih nas koji se bavimo ovim problemima – da edukujemo, prije svega, roditelje, a onda i vaspitače i učitelje”, smatra Rajović.

 

Zelena učionica / pravisavjeti.info